Health 2.0 of e-health is niet hetzelfde als zorg 2.0

De zorgverlening was/is redelijk eenrichtingsverkeer qua informatiedeling en mate van betrokkenheid bij de besluitvorming rondom behandeling (health 1.0). Nu komen we langzaam in een fase waarin meer wisselwerking ontstaat (health 2.0). Informatie gaat vaker over en weer en er is een groeiende interactie tussen zorgverlener en patiënt. Dit komt door de rol van internet maar zeker ook door de manier waar- op patiënten informatie verwerken tot een mening.

De zorgverlening was/is redelijk eenrichtingsverkeer qua informatiedeling en mate van betrokkenheid bij de besluitvorming rondom behandeling (health 1.0). Nu komen we langzaam in een fase waarin meer wisselwerking ontstaat (health 2.0). Informatie gaat vaker over en weer en er is een groeiende interactie tussen zorgverlener en patiënt. Dit komt door de rol van internet maar zeker ook door de manier waar- op patiënten informatie verwerken tot een mening.

Vanuit deze fase zal langzaam ontstaat wat ik Participatory Medicine noem: op basis van informatie, interactie en een gezamenlijk proces tussen zorgverlener en patiënt komen tot een ‘aanvalsplan’ voor diagnostiek, behandeling en mogelijk nazorg. Hierbij komt ook de rol van ‘e-health’ om de hoek kijken, waarbij inspanningen van de patiënt en mantel aan de orde kunnen zijn.
Zorg 2.0

Als je bij Participatory Medicine de uiterst belangrijke rol van de familie en mantelzorg betrekt én het ook hebt over de kansen die dit voor de preventiekant heeft, spreek ik graag over Participatory Healthcare; dát is voor mij zorg 2.0. Want de patiënt heeft de ziekte niet alléén, zijn omgeving is onderdeel van het proces eromheen. ‘Health’ betekent hier dus let- terlijk ‘gezondheid’. Wat er niet is, hoef je niet te behandelen; het gaat dus om het voorkomen van ziekte.

Straks kijken we als zorgverleners nog een keer achterom. En zien we hoe we in het zorgproces zaken hebben aangepast en verbeterd, soms ‘met een plakbandje’. Misschien concluderen we dan dat we het proces moeten ‘resetten’. Hoe zou je het inrichten als je het helemaal opnieuw zou mogen ontwerpen? Als je zou starten met een wit vel papier? Dat noemen wij ‘REshape’: mét de patiënt kijken naar het einddoel, en het proces daaraan ondergeschikt maken. Dan komen we in de fase Service Design (zorg 3.0), waarin alles wordt ingericht vanuit het perspectief van de patiënt.

Daarin zullen zorgINSTELLINGEN verdwijnen, zorgNETWERKEN in telkens wisselende samenstelling rondom en mét de patiënt gaan ontstaan. Dat hierbij de rol van e-health of (als onderdeel daarvan) m-health een voorname rol zal spelen is voor mij een gegeven.

Samen met Marco Derksen maakten we bijgaande model, wat op dit moment nadere uitwerking krijgt.

Die uitdaging zijn we als UMC St Radboud aangegaan hieraan vorm en inhoud te gaan geven. Onderdeel daarvan zijn onder andere de conferentie-reeks REshape met binnenkort Medicine 2.0 en vervolgens TEDxMaastricht